Lotnictwo morskie zostało wzmocnione wraz z wprowadzeniem samolotów myśliwsko-szturmowych McDonnell Douglas F/A-18 Hornet, unowocześnionej wersji samolotów walki elektronicznej Northrop Grumman EA-6B Prowler, szturmowych Grumman A-6 Intruder i myśliwców pokładowych Grumman F-14 Tomcat.
Nowoczesna broń i technologia pomogły wzmocnić pozycję podczas zimnej wojny, oraz umożliwiły zmianę strategii. Wcześniej głównym zadaniem floty amerykańskiej była pasywna obrona wybrzeży Stanów Zjednoczonych i ochrona morskich linii komunikacyjnych pomiędzy Ameryką Północną a Europą. Admirał Thomas Hayward, a później admirał James Watkins argumentowali, że Marynarka Wojenna powinna pełnić aktywniejszą rolę i móc ofensywnie działać na wodach europejskich i bliskowschodnich, co zmusiłoby ZSRR do jednoczesnych zmagań na dwóch frontach, czyli niekorzystnej sytuacji strategicznej.
Watkins i Lehman, który byli bardzo sprawni w kontaktach z prasą, przekonali rząd i Kongres do konieczności posiadania "Marynarki 600 okrętów". Pomimo tego, że wiele planów nie ukończono, w 1990 Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych była największa na świecie, składająca się z 15 bojowych grup lotniskowców (ang. carrier battle group), 4 bojowych grup okrętów liniowych (ang.