Nowy Świat wchodził zaś w skład Korony Kastylii) i wypracowanie systemu sprawowania władzy przez osoby pochodzące z wszystkich posiadłości Królestwa. Zreorganizować i zrównać stany społeczne we wszystkich terytoriach: to oznaczało ostateczne zlikwidowanie służebności w Katalonii, ale również utratę praw przez najniższe klasy (plebejskie) kastylijskie i amerykańskie (przede wszystkim przez Indian). Utworzyć nowe instytucje rządowe, które będą odpowiadać nowej organizacji: to oznaczało koniec polisynodii hiszpańskiej.
Reformy musiały wypełniać następujące kryteria: Zapewnić najwyższą władzę króla. Aby to zademonstrować, np. Filip V nadał „łaskę” utrzymania fueros na obszarach Prowincji Baskońskich i Nawarry. Nadać wszystkim poddanym ten sam system prawny. Utrzymać, aż do granic możliwości tradycyjne podziały, instytucje i nazwy. W ten sposób Rada Indii, chociaż zachowała swoją nazwę, została jedynie sądem najwyższym do spraw wicekrólestw amerykańskich, co do Praw Indii to wchodziły one w konflikt z prawem kastylijskim. Zrealizować jak najmniej możliwie zmian legislacyjnych.