Dlatego zreformowano fundamentalnie Królewskie Audiencje i przyjęto prawo kastylijskie jako podstawę, jako że dominowało wśród poddanych króla (stosunek ludności pomiędzy dwoma Koronami był jak 10 do 1 na korzyść Kastylii) i wyeliminowało ono pozostałości średniowiecznego feudalizmu, również dlatego, że było bardziej ujednolicone i przyswoiło całkowicie prawo rzymskie.
Dekrety de Nueva Planta w Koronie Aragonii Zostały wydane przez Filipa V Burbona, pretendenta Burbonów do tronu hiszpańskiego, po jego zwycięstwie w wojnie o sukcesję hiszpańską nad Karolem VI Habsburgiem, pretendentem Habsburgów. Korona Aragonii była stronnikiem tego ostatniego, natomiast Królestwo Kastylii i Królestwo Nawarry wsparły kandydata Burbonów. Dekrety de Nueva Planta, z wyjątkiem Doliny Arán, Nawarry i Prowincji Baskońskich, skończyły z tradycją polisynodyczną, którą zachowywali monarchowie habsburscy w przypadku Aragonii, według części historyków dekrety miały za cel ukarać tych, którzy sprzymierzyli się przeciw Burbonom;