To właśnie przez ten system polityczno-administracyjny zakończyła się definitywnie hegemonia hiszpańska po wojnie o sukcesję hiszpańską wraz z traktatem utrechckim.
Odziedziczywszy domeny Karola II Filip V i jego doradcy, wspierani przez dwór Króla Słońce stawili czoło statusowi prawnemu i administracyjnemu wspomnianych terytoriów, aby przyśpieszyć wprowadzenie wydajnego modelu centralistycznemu Ludwika XIV. Do rozwinięcia tego programu politycznego trzeba było: Zunifikować sposoby rządzenia na wszystkich terytoriach: to oznaczało zlikwidowanie wielu instytucji i utworzenie nowych oraz skupienie władzy w rękach monarchy. Zunifikować zawartość prawa publicznego i prywatnego, tj. utworzyć wspólny corpus prawny: to oznaczało zniesienie większej części Fueros, systemów prawnych personalnych i przywilejów osób, ludności i terytoriów. Wyeliminować przywileje nazywane extranjería: to oznaczało stworzenie jednej narodowości prawnej – hiszpańskiej, która nie rozróżniała już pomiędzy Kastylijczykami i Aragończykami (Portugalia, Niderlandy i Neapol zostały już utracone;