Z tych powodów oraz ze względu na nieograniczony w treści charakter uprawnień właścicieli, wykorzystanie niektórych parceli, bez możliwości korzystania z gruntów sąsiednich (ale niekoniecznie stykających się ze sobą), było wysoce utrudnione a niekiedy wręcz niemożliwe.
Do najważniejszych służebności gruntów wiejskich należały: Servitus itineris - służebność przechodu dająca prawo przekraczania cudzego gruntu pieszo, konno albo lektyką, bez prawa przepędzania zwierząt. Servitus actus - służebność przegonu obejmująca servitus itineris a ponadto dające prawo przechodzenia przez cudzy grunt łącznie z przepędzaniem pojedynczych zwierząt, stada albo przejazdu pojazdem. Servitus viae - służebność drogi będąca najszerszą służebnością z "praw drogi" obejmująca servitus itineris oraz servitus actus. Servitus aquaeductus (servitus aquaeducendae) - służebność wodociągu dająca prawo przeprowadzenia przez cudzy grunt wody pitnej, celem nawodnienia, albo celem odprowadzenia wody. Servitus aquae haustus - służebność czerpania wody dająca prawo wchodzenia na cudzy grunt w celu czerpania wody. Servitus pecoris pascendi - służebność wypasu dająca prawo wypasu bydła na cudzym gruncie. Servitus pecoria ad aquam adplusus - służebność dopuszczenia bydła do wodopoju Servitus harenae fodiendae - służebność kopania piasku na cudzym gruncie.