Film kończy się chocholim śpiewem.
Różnice między dramatem i filmem W porównaniu z oryginalnym dramatem akcja filmowego Wesela uległa kondensacji. Wyspiański sugerował konwencję „szopkową”, wedle której samo wesele odbywało się w przyległej, niewidocznej dla widza świetlicy. W wersji Wajdy cała impreza weselna odbywa się w wypełnionej ludźmi izbie tanecznej (równoległe tańce, rozmowy i wewnętrzne monologi postaci). Ponadto, o ile w dwóch pierwszych aktach sztuki Wyspiańskiego wyraźnie rozgraniczona jest konwencja realistyczna oraz symboliczna, w filmie Wajdy obie konwencje się przenikają.
Obsada Źródło: FilmPolski.pl
Produkcja lewo|mały|Andrzej Kijowski, scenarzysta Wesela, w 1973 roku Jeszcze na początku lat 60. XX wieku Andrzej Wajda mówił Stanisławowi Janickiemu o swoich planach zekranizowania Wesela. Pierwszą próbę zmierzenia się z dramatem Wyspiańskiego podjął w krakowskim Teatrze Starym w 1963 roku. Realizacja Wesela na deskach teatralnych nie zadowalała jednak reżysera, a na dodatek spektakl został nieprzychylnie odebrany przez krytyków. Do tego pomysłu wrócił jednak dopiero w 1970 roku, przedstawiając swój pomysł publiczności Wieczorów Wawelskich.