Pokarm thumb|Dręcz pszczeli, hematofag pszczół Najpowszechniejszą strategią pokarmową w tej grupie jest drapieżnictwo, niekiedy wyspecjalizowane, np. polują głównie na skoczogonki, a Rhodacaridae na nicienie. Mniej liczne są saprofagi, padlinożercy, mykofagi i melitofagi. Liczne grupy zaadaptowały się do pasożytnictwa. Wszystkie kleszcze są obligatoryjnymi, czasowymi pasożytami zewnętrznymi kręgowców ssącymi krew (hematofagami). Spośród żukowców hematofagicznymi ektopasożytami kręgowców są np. , czy . Z kolei w rodzinach i znaleźć można endopasożyty ptaków i ssaków żerujące w ich układzie oddechowym, głównie na śluzie (mukofagia), a rzadziej na krwi. Endopasożytami dróg oddechowych gadów są i . Ponadto niektóre żukowce są hematofagicznymi ektopasożytami stawonogów, np. wyspecjalizowane w pszczołach.
Foreza thumb|Foretyczne roztocze na grabarzu z rzędu chrząszczy. Częsta w tej grupie jest foreza, nierzadko przybierająca formę wyspecjalizowaną do konkretnego rodzaju zwierzęcia transportującego. przyczepiają się do nosiciela nóżką analną. Ponadto w grupie tej spotyka się też hiperforezę, czyli transportowanie na organizmie, który sam jest foretyczny.