Niektóre rzeczowniki mają w liczbie mnogiej – oprócz podstawowego – także inne, dodatkowe znaczenie, np.: „dom (jako budynek)” – „domy (budynki)”, ale także: „dom rodzinny, mieszkanie”; „ranek, poranek” – „poranki”, ale także: „wschód (strona świata)”. W tym drugim znaczeniu są one pluraliami tantum, nie mają odpowiednika w liczbie pojedynczej.
W obu językach bałtyckich wiele rzeczowników zbiorowych to pluralia tantum, np. „sok” czy „krew” oraz „piasek”. Ponadto, w języku łotewskim do pluralia tantum zaliczają się określenia stanów psychicznych, np. „strach” czy „pragnienie”. W języku łotewskim pluralia tantum to również: nazwy zbóż, np. „owies”, „pszenica”, „żyto”; nazwy posiłków i uroczystości, np. „śniadanie”, „kolacja”, „ślub, wesele”.
Język fiński W języku fińskim dużą grupę pluralia tantum stanowią rzeczowniki oznaczające wydarzenia, np. „loteria”, „otwarcie”, „pogrzeb”, „wyprzedaż”, „wesele”, „wieczór kawalerski”.
Języki romańskie W języku rumuńskim pluralia tantum stanowią rzeczowniki określające przedmioty złożone z co najmniej dwóch elementów, np. „okulary”, „cudzysłów”;