rzeczowniki abstrakcyjne, np. „wspomnienia” oraz niektóre rzeczowniki zbiorowe, np. „ikra, kawior”, „makaron”.
W języku katalońskim również pluralia tantum stanowią rzeczowniki określające przedmioty złożone z co najmniej dwóch elementów, np. „nożyczki”, „lornetka”, „obcęgi”, „biustonosz”. Aby w odniesieniu do tych wyrazów mówić o parze, należy użyć wyrazu „jeden” w liczbie mnogiej, np. „para nożyczek”. Innymi powszechnie używanymi pluralia tantum są np. „peryferia, przedmieścia”, „pieniądze”, „szachy”. Język albański W języku albańskim pluralia tantum także stanowią rzeczowniki określające przedmioty złożone z co najmniej dwóch elementów, np. „okulary”, „nożyczki”, „odzież”, nazwy związane ze zbiorowością, np. „pieniądze”, „okowy, kajdany”, nazwy niektórych działań, procesów i stanów, np. „żniwa”, „służalczość”, a także niektóre określenia materiałów i substancji lub ich pozostałości, np. „makaron”, „resztki jedzenia”, „plewy”.
Zobacz też
pluralia tantum w języku angielskim singulare tantum
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zwroty łacińskie Kategoria:Liczba gramatyczna