„składniki” wobec „składnik” (rzadko), ale też „dodatek, uzupełnienie”.
Część tych niemieckich rzeczowników ma charakter policzalny (np. „dziesięcioro ludzi”), część jednak – nie ( *„troje ferii”).
Niektóre nazwy świąt, będące pierwotnie formami liczby mnogiej, używane są obecnie w języku niemieckim jako rzeczowniki rodzaju nijakiego w liczbie pojedynczej, np. „Wielkanoc”, „Zielone Świątki”, „Boże Narodzenie”, jednak w formułach życzeniowych zachowują swą dawną łączliwość z przymiotnikami w liczbie mnogiej, por. „Wielkanoc jest już dawno za nami / już dawno minęła” – ale: „Wesołych Świąt Wielkanocnych!” Z kategorii plurale tantum przeszły one zatem do singulare tantum.
W języku duńskim najpopularniejszym przykładem plurale tantum jest wyraz „pieniądze”.
Języki bałtyckie Zarówno w języku litewskim, jak i łotewskim występuje wyjątkowo dużo pluralia tantum. Litewskie pluralia tantum obejmują zarówno rzeczowniki pospolite (np. „ostrze”, „drzwi”, „mąka”), jak i m.in. nazwy geograficzne (np. „Troki”).