Na samym początku bito jedynie duże nominały (statery) o reliefie wklęsłym, dopiero na późniejszym etapie podjęto emitowanie nominałów mniejszych w tej samej technice.
Typowym wyobrażeniem na awersach monet Kaulonii był wizerunek nagiego, kroczącego Apolla, trzymającego w prawej wyciągniętej dłoni gałąź, z widniejącą na jego lewym ramieniu też nagą postacią trzymającą gałązki w obu dłoniach, i z umieszczonym w dolnym polu jeleniem. Legendą był skrócony etnikon ΚΑΥΛ, ΚΑΥΛΟ, oznaczający „Kaulończyków”, często zapisywany w odwrotnym porządku. W latach 480–475 wprowadzono monety o podwójnym reliefie, z tym samym typem awersowym, lecz z jeleniem umieszczonym na rewersie. W V wieku wypuszczano także monety brązowe, z awersowym wyobrażeniem głowy rogatego boga rzeki (być może Sagras) i z jeleniem na rewersie. Kres mennictwu Kaulonii położyło zniszczenie miasta przez Dionizjusza I.
Stanowisko archeologiczne thumb|Pozostałości doryckiej świątyni w Kaulonii Prace archeologiczne z początku XX wieku umożliwiły ustalenie przebiegu murów miejskich i przyniosły odkrycie fundamentów domów z portykami z okresu hellenistycznego oraz świątyni w dzielnicy Castellone.