Oprócz tego wykopaliska przyniosły sporo znalezisk terakoty architektonicznej z obszaru akropolu miasta.
Prowadzone w kolejnych latach badania nie przyniosły wielu odkryć z czasów archaicznych i klasycznych. Przeważającą część rozpoznanej zabudowy wzniesiono w IV wieku p.n.e., fragmenty murów obronnych określono na drugą połowę tego stulecia, jedynie od strony morza zachowały się ślady wcześniejszych umocnień, z V lub może VI wieku p.n.e. W epoce hellenistycznej miasto obejmowało obszar 45 lub 46 hektarów. Jak wynika z zachowanych śladów, taki sam lub nieco mniejszy obszar (35–36 ha) zajmowało ono wcześniej, przed zburzeniem.
W obrębie murów z IV stulecia p.n.e. odkryto ślady poprzedniego osadnictwa, jak również pozostałości świątyni z epoki klasycznej (i wcześniejszej, archaicznej, stojącej na tym samym miejscu) w rejonie Punta Stilo. Nie wiadomo, które z bóstw było tam czczone: czy Apollo z przydomkiem Daphnephoros (główny patron polis, na co wskazuje mennictwo), czy może Zeus Homarios. Znaleziona przy świątyni ciężka, wykonana z wapienia pokrywa pojemnika może świadczyć o istnieniu tam skarbca lub archiwum (może Związku Italiockiego), podobnego do znanego z Lokrów.