Żadne z tych pytań nie ratuje go przed cierpieniem i zamiast pozwolić sobie pomóc, wikła się w serię niczego nierozwiązujących, w jego sytuacji, pytańThe Encyclopedia of Eastern Philosophy and Religion. Str.334. .
Krytycyzm T.R.V. Murti traktuje milczenie Buddy jako początek buddyjskiej dialektyki na długo zanim Zachód ją ukształtowałT.R.V. Murti. The Central Philosophy of Buddhism. Str. 40.
Milczenie Buddy było krytykowane i są trzy główne krytyczne interpretacje milczenia: praktyczna, agnostyczna i negatywna. Wszystkie one wynikają z niewłaściwego rozumienia buddyzmu i żadna nie jest zgodna z naukami Buddy i doktrynami szkół buddyjskich.
Dr E.J. Thomas tak pisze na temat negatywnej (anihilacyjnej) krytyki: Jest jednak pewne, że jest to konkluzja, której buddyści nigdy nie wyciągnęli. W tej właśnie sutrze anihilacja jest odrzucona. (...) Jedynym prawdziwym pytaniem jest jaką konkluzję wyprowadzili buddyści i co było dla nich logiczną odpowiedzią. Nie mogli uważać jej (nirwany) za bhāva, gdyż nie jest tym, co jest postrzegane przez zmysły, ani jako nieistniejącej. Buddyści osiągnęli pojęcie stanu, w którym ani istnienie, ani nieistnienie mogły być dowiedzione E.J. Thomas. History of Buddhist Thought. Str.