kamptozaura, Iguanodontidae i hadrozaury):
Fragment drzewa wedle Varricchio et al., 2007, ukazującego parafiletyzm hipsylofodontów:
Fragment drzewa autorstwa Boyda et al., 2009, zmodyfikowano (patrz tekst):
Paleontolog William Parks w 1926 roku opisał jako Thescelosaurus warreni szkielet ROM 804 znaleziony przez siebie w miejscu zaliczanym wtedy do formacji Edmonton, na południe od drogi na Rumsey Ferry, pół mili na wschód od rzeki Red Deer, na wysokości 100 stóp nad poziomem wody. Znalezisko obejmowało niekompletną czaszkę bez dzioba, większość lewej obręczy barkowej (w tym suprascapula, kość spotykaną częściej u jaszczurek, co do której sądzi się, że występuje w formie chrzęstnej u niektórych ornitopodów z powodu zgrubienia końca łopatki), lewą rękę bez dłoni, żebra, elementy mostka, uszkodzoną lewą część miednicy, prawą kość kulszową, lewą nogę bez niektórych kości palców, połączone stawowo kręgi tułowia i ogona, a także liczne skostniałe ścięgna osłaniające koniec ogona. Ciało zwierzęcia upadło na lewą stronę i większość prawej strony uległa zniszczeniu. Poza tym głowa oderwała się od reszty ciała, a szyja nie zachowała się. Parks zróżnicował nowy okaz z T. neglectus poprzez pomiar proporcji długości kości kończyn: u T.