Konstans nie osiągnął jednak swego głównego celu jakim była restytucja Atanazego. W tej sprawie napisał więc ponownie do brata.
Widocznym znakiem napięcia panującego między cesarskimi braćmi był fakt, że wspólny konsulat obu braci na 346 r. nie został uznany na zachodzie cesarstwa. 25 czerwca 345 r. zmarł zajmujący w Aleksandrii miejsce Atanazego biskup Grzegorz. W tej sytuacji Konstancjusz II wyraził zgodę na powrót Atanazego. Biskup przed powrotem spotkał się z Konstansem oraz z papieżem Juliuszem. Do stolicy swej diecezji powrócił 21 października 346 r. Jeszcze w 345 r. Konstans przyjął w Mediolanie kolejną delegację wschodnich biskupów, przybyłą z nową wersją wyznania wiary, która i tym razem nie doczekała się uznania na zachodzie. Synod mediolański rozpatrywał też sprawę biskupa Sirmium Fotyna, który był zwolennikiem skrajnie pojmowanego monarchianizmu. Fotyn został potępiony w 347 r. podczas kolejnego synodu zebranego prawdopodobnie w Rzymie.