Obie strony zgodziły się 10 sierpnia 1622 roku na zawieszenie broni, w 1623 roku przekształcone w rozejm obowiązujący do marca 1625 roku. Podczas prowadzonych rozmów przedstawiciele króla Szwecji zaproponowali Litwinom unię ze Szwecją.
Przerwa w działaniach wojennych thumb|Zygmunt III Waza thumb|Szwedzki muszkieter z berdyszem z regimentu Altblau sformowanego w Inflantach w 1624 Przyczyną rozejmu były problemy finansowe Szwedów, którzy na kampanię wojenną w latach 1621–1622 wydali 1 397 tys. talarów przy dochodach skarbu wynoszących 520 tys. talarów. Konieczność spłacenia ogromnych długów zmusiła Szwecję do przerwania działań wojennych. Ponieważ po odparciu najazdu tureckiego Rzeczpospolita dysponowała w tym momencie potężną armią, zawarty przez Litwinów rozejm oburzył króla Zygmunta III, który zamierzał przerzucić wszystkie siły z południa, a ponadto liczył, że flota hiszpańska pomoże przewieźć jego wojska na teren Szwecji, gdzie od dawna prowadził energiczną kampanię propagandową wymierzoną w obecnie panującego króla Gustawa Adolfa. Innego zdania była szlachta, która pragnęła, by król zgodził się na warunki Gustawa Adolfa i w zamian za Inflanty i trwały pokój zrzekł się swych praw do sztokholmskiego tronu.