Księżna Monako W dniu ślubu Maria Katarzyna otrzymała tytuł księżnej Monako, jej mąż zasiadał na tronie od 1733 roku. Miesiąc miodowy spędzili w Pałacu Carnoles, wybudowanym przez księcia Honoriusza II Grimaldi. Początkowo oboje byli szczęśliwi. Księżna miała bardzo emocjonalną, romantyczną i żądną przygód naturę, sprawiała jednak wrażenie uwięzionej w swoim nowym życiu na Riwierze Francuskiej, choć Pałac Monako określano jako Śródziemnomorski Wersal. Władzę w kraju sprawował jednak wuj jej męża, Antoni Chavalier Grimaldi, pełniący funkcję regenta na mocy postanowienia jej teścia, księcia Jakuba de Goyon de Matignon.
Latem 1760 jej mąż wyjechał do Paryża, ale pisał do żony listy, w których zapewniał o swojej tęsknocie. Księżna Maria Katarzyna w grudniu zostawiła starszego syna, Honoriusza IV z jej rodzicami w Monako i dołączyła do małżonka. Po dwóch latach ponownie zaszła w ciążę, zaczęła jednak tęsknić za pierworodnym synem i pojechała do niego do Monako. Księżna straciła jednak drugie dziecko, Honoriusz III przyjechał wówczas do księstwa i zabrał ją z powrotem do Paryża.