Wierni zaczęli odchodzić także widząc, iż buddyzm nie jest w stanie obronić się przed prześladowaniami i poddaje się bez walki konfucjańskim atakom. Buddyzm zaczął także tracić swoją siłę intelektualną, gdyż był odizolowany od wszelkich ważnych dysput intelektualnych tego okresu. Jego pozostali wyznawcy rekrutowali się także z ludzi mieszkających z dala od wszelkich centrów miejskich, z reguły zwykłych niepiśmiennych wieśniaków.
Wybitnym mistrzem okresu dynastii Yi i zarazem jednym z trzech największych myślicieli koreańskiego sŏnu był Ch'ŏnghŏ Hyujŏng, znany bardziej jako Sŏsan Taesa (1520–1604). Wsławił się m.in. bohaterską obroną Korei przed japońską inwazją w 1592 r. Na jego wezwanie, nie bacząc na prześladowania, zgłosiło się do niego ok. 5000 mnichów z całej Korei, którzy wsławili się w walkach. Sam Sŏsan stał się bohaterem folkloru koreańskiego. Jego dziełem jest także, używany do dziś, Podręcznik dla uczniów sŏn.
Sŏsan miał kilku wybitnych uczniów, z których wymienić trzeba Samyŏnga Yujŏnga (1543–1610) i P’yŏnyanga Ŏngi (1581–1644).