Lata 70. Wiosną 1972 r. D.H-S nagrał swój pierwszy solowy album A Story Ended. W tym samym roku sformował grupę Manchild, z którą udał się na tournée po USA razem z Fleetwood Mac i Deep Purple. Odnieśli duży sukces, jednak podczas nagrywania drugiego albumu odezwały się stare problemy muzyka z kręgosłupem. Przez 3 lata nie mógł w ogóle grać na saksofonie, a przez 8 nie mógł być profesjonalnym muzykiem. Pojawił się dopiero w 1977 r. w grupie Pete’a Browna nagrywającej jego solowy album My Last Band. Rozpoczął studia i w 1979 r. uzyskał doktorat nauk społecznych. W 1979 r. grał w grupie Big Chief, z którą był związany przez następne 20 lat. Brał udział w obchodach 50. urodzin Alexisa Kornera; koncert z tej okazji został uwieczniony na płycie Party Album.

Lata 80. Na początku lat 80. był członkiem grupy The Famous Blues Busters i występował w luźnej jazzowej formacji Tough Tenors (o bardzo zmiennych składach). Następnie założył własny oktet Mainsqueeze, który m.in. stał się zespołem akompaniującym legendzie bluesa i rock & rolla Bo Diddleyowi podczas jego tournée po Wielkiej Brytanii. Grupa ta nagrała 2 albumy; jeden z nich był zapisem koncertu z Bo Diddleyem.