Według danych z 1865 roku Bukowo liczyło 524 mieszkańców (279 ewangelików i 235 katolików) oraz 147 zabudowań, w tym 53 domy mieszkalne. Struktura powierzchni gospodarstw przedstawiała się następująco: 11 – do 0,25 ha 6 – do 1 ha 4 – do 2 ha 1 – do 15 ha 3 – do 25 ha 9 – do 50 ha 7 – do 100 ha 5 – powyżej 100 ha
thumb|Pomnik ofiar I wojny światowej do 1945, obecnie kapliczka W 1891 roku w Bukowie wybuchł kolejny, tym razem znacznie większy pożar, który wpłynął na późniejszy charakter zabudowy wsi. Nowe domy wznoszono z cegły, a część z nich przetrwała do 2015 roku.
Podczas pierwszej wojny światowej zginęło 23 mieszkańców Bukowa, głównie mężczyźni w wieku od 19 do 25 lat. W latach 20. XX wieku wzniesiono im pomnik, który obecnie pełni funkcję kapliczki.
Po zakończeniu wojny Bukowo pozostało w granicach państwa niemieckiego, choć granica przebiegała w niewielkiej odległości – wzdłuż rzeki Kamionki. Do 1930 roku miejscowość rozwijała się gospodarczo. Powstała mleczarnia, a wraz z wprowadzeniem ciągników rolniczych zmieniła się struktura gospodarstw na rzecz większych i bardziej wydajnych.