Co więcej, aby dana partia tekstów weszła w zasięg zainteresowania krytycznej analizy dyskursu, musi ona stanowić wyraz pewnego problemu, kwestii nieobojętnej dla życia społecznego, np. konfliktu pomiędzy subkulturami społecznymi, który przejawia się w tym, jak strony te mówią o sobie i jak reprezentują siebie w dyskursie.
Władza społeczna jako forma kontroli KAD uważa, że pewne grupy społeczne posiadają, przynajmniej w pewnym stopniu, władzę nad myśleniem i poglądami innych grup. Celem tej kontroli jest zapewnienie uprzywilejowanej grupie lepszej pozycji względem rangi społecznej, zamożności, dostępu do wiedzy itd. Zarazem te same zasoby stają się fundamentem władzy, z którego kontrola jest dzierżona. Zasoby są jednocześnie środkiem i celem. Koło dynamiki społecznej się domyka, struktury władzy się reprodukują.