Cechy krytycznej analizy dyskursu Ponieważ KAD nie jest bynajmniej jedną ze szkół analizy dyskursu, lecz raczej szeroko pojętym trybem jej uprawiania, nie posiada też jednolitych ram teoretycznych, które dałoby się w skrócie przedstawić. Możemy jednak wyróżnić kilka jej charakterystycznych cech: KAD jest nauką społeczną, która odrzuca aksjologiczną neutralność prowadzonych przez siebie analiz. Równolegle do nich postępuje działalność odkrywania wzajemnych powiązań praktyk dyskursywnych z władzą. KAD wyraża ocenę analizowanych zjawisk. KAD, wykorzystując jedną z właściwości nauk społecznych, współdeterminację procesu badawczego i przedmiotu badania, jest także świadomym narzędziem zmiany społecznej. Poprzez sam opis pewnego zjawiska dokonujemy przemiany kontekstu, w którym ono występuje – tzn. zwracamy na nie uwagę, dokonujemy jego wyrwania z tła, nadajemy mu wagi. Tym sposobem szerzymy świadomość dyskursywną i odkrywamy ukryte warstwy dyskursu. Działalność KAD można więc rozpatrywać w kategoriach uświadamiania problemów społecznych, szerzenia o nich wiedzy i usprawniania działania instytucji społecznych. KAD nie zajmuje się czystym opisem językowych właściwości dyskursu. Stają się one przedmiotem jej zainteresowania dopiero, kiedy da się określić rodzaj powiązania pomiędzy strukturami tekstu a strukturami społecznymi.