macierzystą Sośnicę Gliwice (dawny Orzeł i Górnik).
Kariera międzynarodowa Florenski zadebiutował w prowadzonej przez selekcjonerów Henryka Reymana i Feliksa Dyrdę reprezentacji Polski 29 września 1957 w towarzyskim meczu z Bułgarią (1:1). Wystąpił następnie w trzech spotkaniach nieudanych dla Polaków eliminacji MŚ 1958, w tym w wygranym ze Związkiem Radzieckim meczu w Chorzowie (2:1). Znalazł się w kadrze na igrzyska olimpijskie 1960 w Rzymie, jednak w rozegranym już we Włoszech sparingu z lokalnym zespołem klubowym złamał nogę, co wyłączyło go z udziału w olimpiadzie. W składzie ekipy zastąpił go Henryk Grzybowski.
Następnie na wiele lat zniknął z kadry narodowej, co było pokłosiem jego konfliktów z działaczami, m.in. o buty Adidasa, w przydziale których został pominięty i odtąd po otrzymywaniu kolejnych powołań odsyłał do związku zwolnienia lekarskie. Na kolejny – i jak się okazało ostatni – występ zgodził się dopiero w 1968, gdy rywalem biało-czerwonych była Irlandia (1:0). W państwowym zespole wystąpił łącznie w jedenastu grach, ośmiu towarzyskich i trzech eliminacyjnych do mistrzostw świata.