Śmigłowce tej wersji po raz pierwszy operowały z pokładu krążownika rakietowego USS „Albany” (CG-10).

Łącznie wyprodukowano 88 egzemplarzy UH-2A (HU2K-1) oraz 102 UH-2B. Wszystkie napędzane były pojedynczym silnikiem turbowałowym General Electric T58-GE-8B, który okazał się zbyt słaby dla stosunkowo ciężkiej konstrukcji. Już w trakcie prób wykazano, że śmigłowiec jest przeciążony i brakuje mu mocy, szczególnie w zawisie. Doprowadziło to do rozpoczęcia w 1965 roku prac nad wersją dwusilnikową. Dwa silniki T58-GE-8B umieszczono w gondolach po bokach kadłuba, nad kabiną transportową. W 1967 roku zlecono budowę dwóch prototypów oznaczonych jako UH-2C, zrealizowanych przez przebudowę wcześniejszych egzemplarzy. Następnie flota zamówiła przebudowę czterdziestu śmigłowców UH-2A/B do wersji UH-2C. thumb|UH-2C thumb|Ratowniczy HH-2C. Pod nosem widać zabudowę obrotowego stanowiska strzeleckiego oraz stanowisko dla karabinu maszynowego w burcie kadłuba thumb|Ratowniczy HH-2D