W roku 1937 w serii „Biblioteka dla wszystkich” wychodzi monografia Noiki poświęcona życiu i filozofii Kartezjusza.

Niedługo po tym ukazało się następne dzieło pt. De caelo – są to rozważania autora nad tematem poznania oraz miejsca indywiduum w poznaniu i w świecie. Zwraca uwagę na różnice między tym co powierzchowne i widoczne a tym co ukryte i istotne. Wiosną roku 1938 wyjechał na roczne studia do Paryża, jako stypendysta rządu francuskiego. Po powrocie do kraju przygotowywał pracę doktorską pt. Cum e cu putință ceva nou (Jak możliwe jest coś nowego), którą obronił w maju 1940 r. Praca jest swoistym historycznym ujęciem kwestii pojęć otwartych, a także oryginalnie opowiedzianą historią filozofii. Temat, jak przyznaje sam Noica, został wybrany nieprzypadkowo: „W moim pokoleniu wszyscy omijali historię filozofii. Czułem, że właściwie mam obowiązek zająć się problematyką historyczno-filozoficzną.”

We wrześniu 1940 r. w Rumunii doszło do radykalnych zmian politycznych. Rumunia stała się państwem autorytarnym, wzorującym się na faszyzmie. Noica, kierując się pobudkami patriotycznymi, zaczął ścisłą współpracę z nacjonalistycznych ruchem Legion Michała Archanioła.