Wybrzeża Zachodnie wybrzeże Adriatyku jest przeważnie niskie, piaszczyste i słabo rozczłonkowane. W jego północnej części występują laguny, mierzeje i rozległe obszary deltowe, uformowane przez osady nanoszone głównie przez Pad, Adygę, Brentę, Piawę i Tagliamento. Bardziej strome odcinki występują w rejonie masywu Monte Conero koło Ankony oraz półwyspu Gargano.
Wschodnie wybrzeże jest znacznie bardziej urozmaicone. Wzdłuż wybrzeży Chorwacji i Czarnogóry pasma Gór Dynarskich przebiegają przeważnie równolegle do linii brzegowej. Zalane doliny i obniżenia między równoległymi grzbietami utworzyły układ długich wysp, półwyspów i kanałów charakterystyczny dla wybrzeża dalmatyńskiego. Szczególną formą jest Zatoka Kotorska, będąca głęboko wciętą zatoką otoczoną stromymi zboczami górskimi.
Bośnia i Hercegowina posiada krótki odcinek wybrzeża w rejonie Neumu, rozdzielający chorwackie wybrzeże Dalmacji. Słoweńskie wybrzeże rozciąga się między granicą włoską a półwyspem Istria i obejmuje miasta Koper, Izola i Piran.
Wyspy mały|Archipelag Kornati u wybrzeży Chorwacji