W następnych latach wiele podróżował. Przez pewien czas przebywał w Bydgoszczy, gdzie był współorganizatorem i jednym z przywódców sprzysiężenia patriotycznego, na którego trop w 1830 r. wpadły władze pruskie. U jednego z bydgoskich spiskowców wykryto spore zapasy broni, przyborów strzeleckich i medykamentów, które Czapski przysyłał z Paryża.
Powstanie listopadowe Wybuch powstania listopadowego zastał Czapskiego w Paryżu, gdzie, wierząc w pomoc Francji dla polskich insurgentów, wygłaszał mowy na cześć Polski i braterstwa polsko-francuskiego, m.in. na pogrzebie Benjamina Constanta. Do Polski przedostał się w styczniu 1831 r. na fałszywym paszporcie francuskim. Od kwietnia tego roku służył w pułku kawalerii ochotników poznańskich i walczył w różnych bitwach i potyczkach, m.in. pod Mińskiem, Ostrołęką, Łysobykami, Potyczą i Nieborowem. Odznaczono go Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari za czyny bojowe w wyprawie do Siedlec. Od maja do sierpnia był adiutantem polowym przy naczelnym wodzu gen. Janie Skrzyneckim. 11 maja 1831 r. awansował na podporucznika, 31 lipca na porucznika.