Ostentacyjnie tytułował się „chłopem” i używał odtąd imienia z bierzmowania, Napoleon.

W latach 1818–1821 słuchał wykładów na uniwersytecie we Wrocławiu i zorganizował tamtejszą bardzo liczną Polonię w korporacji akademickiej „Polonia”, wzorowanej na zabronionych wówczas niemieckich Burschenschaftach, oraz podjął kontakty z liberalną młodzieżą niemiecką i z tajnymi organizacjami antyrosyjskimi w Kongresówce. Działania te odkryła policja i skazała go na dwa miesiące aresztu w twierdzy oraz usunęła z uniwersytetu. Po zwolnieniu, przeniósł się do zaboru rosyjskiego, gdzie zakupił majątek Osówki w woj. mazowieckim. Początkowo władze rosyjskie potwierdziły mu tytuł hrabiowski, ale po otrzymaniu raportu Nikołaja Nowosilcowa, który przedstawił go jako przywódcę internacjonalistycznego rewolucyjnego ruchu młodzieży obejmującego całą Europę oraz jako une des plus mauvaises tētes de l’Université de Breslau (jednego z najgorszych bałamutów na Uniwersytecie WrocławskimCytowane za Marią Czapską., w. ks. Konstanty rozkazał anulować decyzję.