Podobnie jednak jak niesławna La Pucelle Chapelaina, Saint Paulin, évêque de Nole Perraulta spotkał się z bardzo chłodnym przyjęciem.
27 stycznia 1687 roku w Akademii Francuskiej odczytano poemat Le siècle de Louis le Grand („Wiek Ludwika Wielkiego”), w którym Perrault ponownie – i po raz pierwszy tak zdecydowanie – przyznawał pierwszeństwo francuskiej współczesności nad antykiem grecko-rzymskim. Utwór wzbudził duże kontrowersje i zaognił spór między starożytnikami i nowożytnikami.
Mimo wymuszonego przez otoczenie publicznego pojednania z Boileau w 1694 roku, Perrault nigdy nie zrezygnował z propagowania idei nowożytników. Swoje poglądy wykładał konsekwentnie w dziełach powstałych w kolejnych latach: czterotomowej Parallèle des Anciens et des Modernes (1688-1697), napisanej w reakcji na mizoginiczną Satyrę X Boileau Apologie des femmes (1694) oraz Hommes illustres qui ont paru en France pendant ce siècle, czyli życiorysach współczesnych artystów, uczonych i mężów stanu (1696).