Dragoni regimentu de Caylusa, którzy wtargnęli do jego obozu, zagarnęli 80 wozów łupów (pochodzących m.in. z kościołów Madrytu i Toledo), do grabieży przyłączyli się okoliczni mieszkańcy. Pokonani alianci, po zagwożdżeniu pozostałych im armat, odstępowali ku Saragossie, ścigani przez jazdę oddziałków de Vallejo i Bracamonte, które pochwyciły jeszcze licznych jeńców.
Podsumowanie W trwającej do północy batalii sprzymierzeni oprócz 2 500 jeńców i całej artylerii stracili 3 500 zabitych i rannych, Hiszpanie i Francuzi – tyleż. Spośród wyższych alianckich dowódców zginęli de Villarroel, niemiecki gen. Wetzel, portugalski hr. de Tallaga. Według tradycyjnego przekazu Filip V miał ułożyć się do snu na polu bitwy i zbudzić się okryty zdobytymi sztandaramiFranco Verdoglia: La guerra di succesione spagnola, 1701-1715, dz. cyt., s. 38.. W zewnętrznym odbiorze rezultat tego starcia jest niejednoznaczny: w angielskich podręcznikach historii nadal utrzymuje się, że było ono zwycięstwem, podczas gdy we francuskich triumf przypisuje się stronie burbońskiejCarmen Sanz Ayán: La guerra de sucesión española, dz. cyt., s. 43.. Współczesny historyk stwierdza, że nawet odmienne wersje stoczonych walk nie zmieniają faktu, że zwycięstwo odniosły wojska Vendôme'a i Filipa V.