W międzyczasie oddziały Korpusu toczyły ciężkie walki z czetnikami płk. D. Mihailovicia. 28 września czetnicy zabili dowódcę 4. batalionu Dušana Markovicia wraz z 20 żołnierzami, a krótko potem dowódcę 3. batalionu Miloša Vojnovicia Lautnera.
Latem 1943 bardzo wzrosła aktywność komunistycznej partyzantki na obszarze całej okupowanej Serbii. Powodowało to duże obawy Niemców i gen. M. Nedicia, który postanowił spotkać się w tej sprawie z Adolfem Hitlerem. 15 września doszło do wizyty w Obersalzbergu, podczas której serbski przywódca uzyskał zgodę A. Hitlera na powiększenie stanu Korpusu o dodatkowych pięć batalionów. Do 20 października zaszły zmiany w strukturze organizacyjnej Korpusu; pięć dotychczasowych batalionów rozbudowano do rozmiaru pułków składających się z dwóch batalionów. Rozmieszczenie pułków było następujące: 1 pułk – Valjevo, 2 pułk – Kragujevac, 3 pułk – Šabac, 4 pułk – Smederevo, 5 pułk – Kruševac. Kwatera główna Korpusu mieściła się w Belgradzie.