Korpus prowadził ciężkie walki z partyzantami wiosną i latem 1944, uczestnicząc w kilku wielkich operacjach wespół z Niemcami i Bułgarami. Wiosną starł się z partyzanckimi 2. i 5. dywizjami w zachodniej Serbii. Latem walczył w rejonie miejscowości Toplice i Jablanice. Straty wyniosły ok. 700 zabitych i ok. 1,8 tys. rannych. W sierpniu liczebność Korpusu wzrosła do ok. 10 tys. ludzi.
We wrześniu 1944 partyzanci z pomocą Armii Czerwonej rozpoczęli ostateczną ofensywę w Serbii. Do największego starcia z Korpusem doszło 9 września, kiedy połączone siły Korpusu i czetników zostały całkowicie pobite. Po tej klęsce czetnicy postanowili przekroczyć rzekę Drina w celu kontynuowania walki na obszarze Bośni. Z kolei dowództwo Korpusu wydało rozkaz wycofania się do Słowenii, gdzie liczono na połączenie sił z tamtejszymi antykomunistycznymi oddziałami.