Strategia konia trojańskiego polega na wykorzystaniu sideroforów jako transporterów dla substancji przeciwbakteryjnych. Podejście to pozwala na selektywny transport antybiotyków do szczepów opornych bakterii Gram-ujemnych. W ostatnich latach opracowane zostały sideromycyny, czyli koniugaty między sideroforami a odpowiednimi antybiotykami. Siderofor zawarty w sideromycynach nie traci zdolności chelatujących i po utworzeniu kompleksu z jonami Fe3+ (antybiotyk-siderofor-żelazo), selektywnie oddziałuje z receptorami sideroforowymi występującymi na powierzchni komórki bakteryjnej, a następnie jest aktywnie transportowany przez błonę zewnętrzną.
Zaletami sideromycyn w porównaniu do zwykłych antybiotyków są:
większa dyfuzja antybiotyków w komórce bakteryjnej, zwiększona szybkość transportu antybiotyków.
Przykłady naturalnie występujących sideromycyn :
Albomycyna hamuje aktywność niektórych bakterii Gram-ujemnych i Gram-dodatnich.