W albomycynie siderofor (zbliżony strukturalnie do ferrichromu) łączy się z toksyczną cząsteczką przez łącznik serynowy. Salimycyny zawierają kwas dikarboksylowy jako łącznik między hydroksamowym sideroforem i antybiotykiem aminoglikozydowym.
Terapia chelatująca Organizm ludzki nie ma skutecznych mechanizmów usuwania nadmiaru żelaza, dlatego opracowywane są preparaty z sideroforami, które mogą stanowić innowacyjne rozwiązanie w leczeniu chorób związanych z nadmiarem żelaza, np. hemochromatozy.
W takich schorzeniach, jak talasemia i anemia sierpowata, standardowo wykonywane są okresowe transfuzje krwi. Często konieczne jest przeprowadzenie powtórnej transfuzji krwi, co prowadzi do przeładowania żelazem. Ulega ono kumulacji w ważnych narządach, takich jak mózg, serce i wątroba. Skuteczna terapia z zastosowaniem chelatorów pozwoli na stabilizację poziomu żelaza i uniknięcie skutków ubocznych związanych z jego nadmiarem. Do 2008 r. FDA zatwierdziło następujące siderofory: deferoksamina (Desferal, DFO), deferazyroks (Exjade, DFX) i najnowszy deferypron (Ferriprox, DFP).