W 1987 odbyły się kolejne wybory parlamentarne. Podobnie jak poprzednio największą frakcję parlamentarną uzyskali opozycyjni wobec rządu Polua Schlütera socjaldemokraci. Nie byli jednak w stanie utworzyć koalicji zdolnej do powołania nowego rządu. Premierem został znów Poul Schlüter, który zaprosił do tworzenia rządu te same partie, które wspierały jego gabinet od 1982. Nowa koalicja dysponowała 70 głosami, co wystarczyło jednak do sformowania rządu. W ciągu kilku miesięcy okazało się, że centroprawicowa koalicja nie jest w stanie efektywnie sprawować władzy. W 1988 odbyły się nowe wybory. Socjaldemokraci ponownie uzyskali najwięcej mandatów w parlamencie, ale nie utworzyli rządu. Przywódcy konserwatystów udało się sformować nową koalicję z poparciem socjalliberałów z Det Radikale Venstre. Jego trzeci rząd został powołany 3 czerwca 1988. W październiku 1989 czasowo wykonywał także obowiązki ministra sprawiedliwości. Po wyborach w 1990 powstał czwarty gabinet Poula Schlütera. Koalicja złożona z Konserwatywnej Partii Ludowej i Venstre dysponowała jedynie 59 głosami w Folketingecie. Odszedł z funkcji premiera w 1993, gdy dochodzenie wykazało, że miał wprowadzić w błąd parlament, wyjaśniając okoliczności tzw. sprawy tamilskiej (duń.