Tamilsagen), która na początku 1989 doprowadziła do dymisji ministra sprawiedliwości Erika Ninna-Hansena.

W sferze gospodarczej okres rządów Poula Schlütera cechował się polityką przeciwinflacyjną. Jednocześnie próbowano doprowadzić do zwiększenia wzrostu gospodarczego i zmniejszenia bezrobocia (które w okresie premiera Ankera Jørgensena wynosiło około 10%). Polityka gospodarcza rządu zaczęła przynosić efekty w latach 1985–1986. W polityce zagranicznej Poul Schlüter był zwolennikiem integracji europejskiej. W 1986 jako premier mniejszościowego rządu wbrew opinii większości parlamentarnej publicznie wspierał ratyfikowanie przez Danię Jednolitego Aktu Europejskiego. Rozpisał w tej sprawie referendum, w którym ponad 56% głosujących również opowiedziało się za ratyfikacją traktatu. Jednocześnie lata jego rządów były politycznie niestabilne, żadna z czterech kierowanych przez niego koalicji nie posiadała większości 90 mandatów w Folketingecie. W celu zabezpieczenia większości parlamentarnej Poul Schlüter wielokrotnie publicznie groził dymisją i rozpisaniem przedterminowych wyborów (co trzykrotnie uczynił). Przeciwko niemu samemu 23 razy głosowano wniosek o wotum nieufności (za każdym razem nieskutecznie).