Od 1974 do 1977 i od 1981 do 1993 jednocześnie zajmował formalne stanowisko przewodniczącego partii (partiformænd). Reprezentował Danię w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy w latach 1971–1974. Przewodniczył również duńskiej delegacji w Radzie Nordyckiej, w latach 1978–1979 pełnił funkcję członka prezydium tej organizacji.
Premier Danii
10 września 1982 został premierem Danii jako pierwszy przedstawiciel konserwatystów od 1901, kiedy to swój urząd złożył Hannibal Sehested. Jego pierwszy rząd nie powstał bezpośrednio po wyborach, lecz wskutek kryzysu parlamentarnego. W wyniku trudności ekonomicznych urząd złożył lider socjaldemokratów Anker Jørgensen, kierujący od 1979 rządem mniejszościowym. Przywódcy konserwatystów udało się sformować koalicję złożoną z czterech partii (Konserwatywnej Partii Ludowej, Venstre, Centrum-Demokraterne i Chrześcijańskiej Partii Ludowej), która posiadała 66 mandatów w 179-osobowym Folketingecie.