Dodatkowym atrybutem króla w Sejmie było prawo veta ostatecznego – tylko ustawy z jego podpisem stawały się prawem.
Od 1825 roku, wbrew dotychczasowym przepisom Konstytucji Królestwa Polskiego, obrady Sejmu utajniono.
Do kompetencji sejmu należały: sprawy podatkowe łącznie z uchwalaniem budżetu (aczkolwiek istniał kruczek mówiący, że jeśli nie dojdzie do uchwalenia budżetu funkcjonuje ostatni ułożony – a ten zgodnie z kolejnym artykułem układał "rząd"). sprawy poboru rekruta do armii uchwalanie ustaw z zakresu praw cywilnych, kryminalnych i administracyjnych; ponadto sejm miał prawo debatowania nad wszelkimi projektami jakie przesłał król lub Rada Stanu. dodatkowe uprawnienia to: uchwalanie petycji, wysłuchiwanie Raportu Rady Stanu o stanie kraju łącznie z przesyłaniem uwag nad jego treścią – co było doskonałym polem do działania opozycji i krytykowania władz. Uzupełnieniem Ustawy Konstytucyjnej było Statut Organiczny o reprezentacji narodowej z 19 listopada 1816 r.