Kompetencje i zasady działania Sejmu określał cały Tytuł IV obejmujący 18 artykułów. Izby miały się zbierać raz na dwa lata w Warszawie w czasie wyznaczonym przez monarchę na okres 30 dni. W rzeczywistości jednak sesje Sejmu odbyły się tylko 4 razy – w 1818, 1820, 1825 i 1830 roku. Obradować miały tylko nad projektami przedstawionymi przez króla lub Radę Stanu, a posłowie nie mogli ich zmieniać, aczkolwiek w przeciwieństwie do czasów Księstwa Warszawskiego dopuszczono wolną dyskusję posłów nad projektami oraz petycje do tronu. Tylko król mógł go odraczać, przedłużać oraz rozwiązywać, on również zwoływał sejm nadzwyczajny i mianował marszałka i sekretarza. Posłom teoretycznie przysługiwał immunitet, aczkolwiek w praktyce było z tym różnie. Organami sejmu były trzy komisje – gdzie opiniowano nadesłane projekty – do spraw skarbowych, do spraw cywilnych i kryminalnych, oraz komisja do spraw organicznych i administracyjnych. Każda składała się z pięciu posłów i trzech senatorów.