Stanisława. thumb|left|Schweden-Schanze na mapie z połowy XIX wieku Stare Bielsko było wioską książęcą, od 1572 dzieliło losy bielskiego państwa stanowego. W czasach nowożytnych istniały na jej terenie cztery folwarki. W czasach reformacji miejscowa ludność przyjęła wyznanie luterańskie. Akcja rekatolizacyjna po wojnie trzydziestoletniej następowała bardzo powoli. Kościół św. Stanisława stał się co prawda w 1654 na powrót katolicki, ale pod koniec stulecia odnotowywano w Starym Bielsku jedynie dwie rodziny katolickie. Większa liczba konwersji nastąpiła dopiero po 1714. W 1847 wieś liczyła 1600 ewangelików i 450 katolików. Do kilkukrotnych przemarszy wojsk szwedzkich w czasie wojny trzydziestoletniej (1642, 1645, 1646) nawiązuje określenie Wał Szwedzki / Schweden-Schanze w odniesieniu do rejonu średniowiecznego grodziska, gdzie miały one obozować (obecnie nazwa jednej z okalających je ulic), tego okresu sięga też etymologia nazwy wzgórza Trzy Lipki. thumb|Tradycyjny dom wiejski przy ulicy Zapłocie Małe W wyniku parcelacji tzw. Górnego folwarku starobielskiego w latach 1787–1790 założona została wieś Aleksandrowice, która uzyskała samodzielność administracyjną w 1864.