Przebiegająca przez nią szosa cesarska (dzisiejsza ulica Cieszyńska) oddana do użytku w 1787 zastąpiła stary trakt z Bielska do Cieszyna w ciągu dzisiejszej ulicy Jana III Sobieskiego. Na terenie folwarku tzw. Dolnego, który zajął część grodziska, powstał w 1827 kościół ewangelicki Jana Chrzciciela. W 1833 Johann Bartelmuss założył w Starym Bielsku przędzalnię wełny, która w drugiej połowie stulecia należała do największych zakładów włókienniczych bielsko-bialskiego okręgu przemysłowego, została jednak zniszczona przez pożar w 1891 i już nie odbudowana. W 1888 uruchomiono przebiegającą przez centrum wsi linię kolejową Bielsko – Cieszyn, nie wybudowano jednak stacji kolejowej. Najbliższą był uruchomiony dopiero w 1914 przystanek Bielitz-Obervorstadt, później Bielsko Górne. thumb|left|Mieszkaniec Starego Bielska w tradycyjnym stroju w okresie międzywojennym Pod względem etnicznym Stare Bielsko było przez wieki częścią bielsko-bialskiej niemieckiej wyspy językowej. Według spisu ludności z 1900 w 270 budynkach w Starym Bielsku na obszarze 1264 hektarów mieszkało 2732 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 216,1 os./km². Z tego 858 (31,4%) mieszkańców było katolikami, 1846 (67,6%) ewangelikami a 28 (1%) wyznawcami judaizmu, 2435 (89,1%) było niemiecko-, 285 (10,4%) polsko- a 5 (0,2%) czeskojęzycznymi.