Historia thumb|left|Makieta grodziska i części wsi Stare Bielsko wg stanu z XIV wieku Początki osadnictwa na terenie Starego Bielska związane są z grodziskiem powstałym na przełomie XII i XIII wieku. Ma ono kształt zbliżony do regularnego koła i powierzchnię około 3,2 ha, znajduje się w południowo-wschodniej części dzisiejszej dzielnicy. Odkryte zabytki archeologiczne nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić, jaką funkcję pełniło i czy było zamieszkiwane na stałe. Jedna z hipotez wskazuje na znaczenie grodziska jako refugium (miejsce schronienia) okolicznej ludności w czasie niepokojów. Kres jego istnienia przyniósł pożar pod koniec XIV wieku.
Jednocześnie w drugiej połowie XIII wieku w ramach kolonizacji na prawie niemieckim założona została wieś Bielsko (Bielitz), której osią przestrzenną była dolina Potoku Starobielskiego. W pierwotnych granicach tereny przynależne do niej sięgały po Kamienicę na południu i rzekę Białą na wschodzie, obejmując obszar, na którym rozwinęło się z czasem miasto Bielsko. Jego lokacja jest najpewniej wtórna do lokacji wsi i początkowo istniał pomiędzy nimi ścisły związek. Określenie Stare Bielsko / Alt Bielitz pojawia się w dokumentach od połowy XV wieku. Do 1447 miasto podlegało pod starobielską parafię św.