Pierwszym Rosjaninem, który pisał o Niwchach w 1643 roku, był Wasilij Pojarkow, który nazwał ich Giliakami. W latach 1849–1854 ekspedycja G. I. Newelskiego prowadziła badania nad dolnym Amurem, gdzie założono następnie miasto Nikołajewsk. Rok później zaczęli tu osiedlać się rosyjscy chłopi. Imperium Rosyjskie uzyskało pełną kontrolę nad ziemiami Niwchów po traktacie z Ajgun w 1858 roku i traktacie pekińskim z 1860 roku. Po II wojnie światowej duża część tego narodu przeniosła się na wyspę Hokkaido. Brakuje danych na temat liczebności ich populacji w Japonii.
Kultura Kultura Niwchów ulegała wpływom obszarów, z którymi mieli oni kontakt: Japonii, Mandżurii, Chin i obecnie Rosji. Tradycyjnymi zajęciami tego etnosu są rybołówstwo i łowiectwo, ale także hodowlą reniferów, z czym związana jest sezonowa zmiana miejsca zamieszkania. Dużą rolę w kulturze Niwchów stanowi łowiectwo i hodowla psów.