Dwa lata później drużyna Legii wywalczyła pierwsze mistrzostwo i zapoczątkowała serię siedmiu tytułów mistrzowskich z rzędu. Pod koniec grudnia 1957 Legia rozegrała inauguracyjne spotkanie w nowo wybudowanym „Pałacu Sportowym” w Łodzi pokonując Spartaka Moskwa 4:2. W 1958 roku Wojskowi osiągnęli wicemistrzostwo, a rok później ponownie wywalczyli mistrzostwo. Legia wygrywała ligę jeszcze w 1959, 1961, 1963, 1964 roku. Pod koniec grudnia 1960 hokeiści Legii ulegli czechosłowackiej drużynie Tesla Pardubice 2:3 w ramach rozgrywek Interligi. Ostatnie mistrzostwo Polski Wojskowi zdobyli w 1967 roku. Przed startem rozgrywek z funkcji trenera zespołu odwołany został Antonin Haukvic, który wrócił do Czechosłowacji. Natomiast z drużyny po odbyciu zasadniczej służby wojskowej odeszli bramkarz Kosyl, obrońca Rakowski oraz napastnicy Stolecki i Karbowski. Posadę szkoleniowca objął były bramkarz Legii Edward Kocząb. Trzon zespołu tworzyli doświadczeni gracze, Janiczko (w Legii od 1952), Kurek (1954), Gosztyła (1955), Skotnicki (1957), Manowski (1958) oraz Dutkiewicz (1960). Pozostałą część drużyny stanowili wychowankowie WKS Legii, bramkarz Ryczko, obrońca Antoniewicz, napastnicy Komorski i bracia Kaczorkowie. Legioniści wygrali ligę wyprzedzając w tabeli GKS Katowice.