Po roku 1936 z klubu odeszli do innych warszawskich drużyn czołowi zawodnicy, wobec czego sekcja praktycznie przestała działać.
Reaktywacja i okres dominacji Po zakończeniu II wojny światowej sekcję hokeja na lodzie reaktywowano w 1946 roku. Do tego zadania oddelegowano oficera wojska polskiego Henryka Czarnika, który przed wojną grał w Cracovii Kraków. Kadrę klubu tworzyli, bramkarze: Henryk Przeździecki, Henryk Lamer, obrońcy: Czarniak, Krasowski, Bielawski, Leonardziak, napastnicy: Naciążek, Koperczyński, Świcarz, Dolewski, Ślusarczyk, Matula, Szymański. Swój pierwszy mecz Legioniści rozegrali na własnym lodowisku 22 grudnia 1946 roku przeciwko Żyrardowiance, zwyciężając 17:4. Bramki w tym spotkaniu strzelili 7x Dolewski, 4x Świcarz, 3x Naciążek, Szymański, Bielawski, Leonardziak. W 1947 roku w Warszawie rozegrano zawody o awans do turnieju półfinałowego mistrzostw Polski. Wzięły w nim udział cztery zespoły: Legia, Radomiak, Żyrardowianka oraz Lublinianka. Z kompletem zwycięstw awans uzyskała Legia. W turnieju półfinałowym legioniści przegrali w dwumeczu z ŁKSem Łódź 3:4 w Łodzi 8 stycznia i 0:2 w Warszawie 12 stycznia. Mecz w stolicy rozgrywany był w trudnych warunkach atmosferycznych przy obficie padającym śniegu. W 1949 roku Legia zajęła trzecie miejsce w Mistrzostwach Polski.