W czerwcu 1894 został aplikantem adwokackim w kancelarii Samuela Reicha w Rzeszowie. Zorganizował struktury Galicyjskiej Partii Socjaldemokratycznej w mieście, założył stowarzyszenie oświatowe Siła. W drugiej połowie 1895 wydawał w swoim mieszkaniu przy ul. Zamkowej tygodnik „Postęp”, który wspierał kandydaturę wyborczą krakowskiego profesora prawa Józefa Rosenblatta (obrońcy Ludwika Waryńskiego i towarzyszy w procesie krakowskim w 1880), domagając się powszechności wyborów; pismo zostało w listopadzie zawieszone przez władze miejskie, które wytoczyły Liebermanowi proces, zakończony uniewinnieniem. Był faktycznym przywódcą pierwszego rzeszowskiego strajku, zorganizowanego przez pracowników budowlanych w maju 1896.
W drugiej połowie 1896 został pod naciskiem władz Rzeszowa zwolniony z pracy i zmuszony do opuszczenia miasta, osiadając w Przemyślu. W 1897 po zdaniu egzaminu zawodowego otworzył tam własną kancelarię. 4 listopada 1900 został pobity przez podwładnych komendanta stacjonującego w mieście 10 Korpusu, generała , który uznawał socjalistów za działaczy antyaustriackich, antypaństwowych i antywojskowych.