występuje też skłonność do łatwego siniaczenia nawet przy niewielkim urazie.
Objawy dodatkowe niedomykalność zastawki mitralnej serca (czasem też innych); delikatność i kruchość narządów (np. jelit – IBS, pęcherza – nadmierna rozciągliwość ścian pęcherza i/lub neurogenny pęcherz, naczyń krwionośnych – niewydolność naczyń krwionośnych, POTS, żylaki); może dojść do pęknięcia dużych naczyń krwionośnych oraz narządów (głównie w typie vEDS); problemy ze wzrokiem (np. astygmatyzm, trudność w dobraniu odpowiednich okularów, z uwagi na zmienność wady wzroku); szpotawość lub koślawość stóp i/lub kolan (nierzadko od urodzenia); skolioza i/lub kifoskolioza (duże skrzywienia występują głównie w typie kEDS); inne.
Skala Beightona W drugiej połowie XX w. prof. Peter Beighton opracował listę 5 czynności, które miały na celu potwierdzenie lub wykluczenie zespołu hipermobilności. Są to: przeprost w stawie kolanowym powyżej 10° przeprost w stawie łokciowym powyżej 10° możliwość biernego przyciągnięcia kciuka do przedramienia możliwość biernego wygięcia palców dłoni w stronę grzbietową, równolegle do przedramienia możliwość położenia płasko dłoni na podłodze przy głębokim skłonie przy wyprostowanych stawach kolanowych.