Bumedien ograniczył represyjne metody stosowane wobec opozycji, zrezygnował z haseł walki klas na rzecz budowy jedności narodowej. Jako zwolennik socjalizmu arabskiego od początków rządów skupił się na budowie socjalistycznego charakteru państwaAleksandra Kasznik-Christian, Algieria, Warszawa 2006, s. 387.. W osiągnięciu socjalizmu i budowie nowej Algierii posłużyć miała potrójna rewolucja obejmująca reformę rolną, industrializację oraz rewolucję kulturalną. Pułkownik mógł realizować swoje reformy poprzez skupienie w swoich rękach najważniejszych stanowisk państwowych. Był on prezydentem, premierem, przewodniczącym Rady Rewolucyjnej i partii oraz ministrem obrony narodowej. Przejęcie władzy przez Bumediena wzbudziło sprzeciw części lewicowych i sympatyzujących z Ben Bellą członków rządzącej partii. Połączyli oni siły z algierskimi komunistami, którzy również przeszli do opozycji i utworzyli Ludowy Ruch Oporu. Zdominowana przez komunistów organizacja została poddana przez rząd aresztowaniom. Nie trwały one jednak długo gdyż Bumedien starał się złagodzić napięcie. W ramach tej polityki powierzył on komunistycznym politykom stanowiska w rządzie, głównie te powiązane z gospodarką.