Lettow-Vorbeck skupił pod swoimi rozkazami do 12 000 ludzi, większość z nich stanowili tzw. Askari, którzy w przeciwieństwie do innych miejscowych oddziałów kolonialnych byli dobrze wyszkoleni i zdyscyplinowani. Askari stali się sławni ze względu na swoje umiejętności żołnierskie oraz lojalność. Lettow był także wybitnym dowódcą, jeżeli chodzi o zapewnianie wysokiego morale w armii i zawsze utrzymywał bliskie kontakty ze swoimi żołnierzami.
Problemy z zaopatrzeniem częściowo rozwiązano poprzez akcję ratunkową dla niemieckiego krążownika SMS Königsberg (ostatecznie zatopionego przez Brytyjczyków w delcie rzeki Rufidżi w 1915 r.), zdemontowano z niego artylerię, której użyto w działaniach lądowych. Załoga tego okrętu dołączyła do reszty sił Lettowa.
W marcu 1916 Brytyjczycy (rekrutujący się głównie z Południowej Afryki) dowodzeni przez Jana Smutsa rozpoczęli zakrojoną na szeroką skalę ofensywę. Von Lettow-Vorbeck umiejętnie i cierpliwie wykorzystywał teren oraz klimat jako swoich sojuszników i zmuszał Anglików do walki na narzuconych przez siebie warunkach. Jednak olbrzymia przewaga brytyjska zmusiła go do ustąpienia z części terytorium.