Domniemana śmierć Sardanapala w płomieniach jego pałacu jest bliższa jego bratu Szamasz-szuma-ukinowi, który został przesycony babilońskim nacjonalizmem i zawarł przymierze z Babilończykami, Chaldejczykami, Elamitami, Arabami i Sutejami przeciwko swojemu panu, próbując przenieść siedzibę ogromnego imperium z Niniwy do Babilonu.
Nie ma dowodów z Mezopotamii, że albo Aszurbanipal, albo Szamasz-szum-ukin prowadzili hedonistyczny styl życia, byli homoseksualistami lub transwestytami. Obaj wyglądali na silnych, zdyscyplinowanych, poważnych i ambitnych władców, a Aszurbanipal był piśmiennym i uczonym królem, zainteresowanym takimi dziedzinami jak matematyka, astronomia, astrologia, historia, zoologia i botanika.
Tym który był oblężony i pokonany, a jego sojusznicy zmiażdżeni, był Szamasz-szuma-ukin w Babilonie, a nie Aszurbanipal w Niniwie. Po porażce pierwszego z 648 r. p.n.e., inskrypcja Aszurbanipala odnotowuje, że "zmiażdżyli Szamasza-szum-ukina, wroga brata, który zaatakował mnie, w szalejącej pożodze".